Nazwy przystanków

Nazwy przystanków

w transporcie miejskim




Nazwy przystanków mają służyć jako informacja dla pasażera, który nie zna danego terenu - muszą zatem odpowiadać nazwom zwyczajowo przyjętym przez społeczeństwo.

Struktura nazw powinna być hierarchiczna - najwyższym poziomem jest nazwa jednostki administracyjnej (miasta lub gminy), potem rejonu (dzielnicy lub wsi), wreszcie odwołanie do obiektu (czasem z wyróżnikiem) i numer stanowiska. W zależności od zastosowania, używa się wersji skróconych:
Zastosowanie Miasto Rejon Obiekt Wyróżnik Stanowisko
pełna nazwa (lokalizacja) Katowice Centrum dworzec PKP wejście płd. stan. 13
pełna nazwa inwentarzowa Katowice dworzec PKP wejście płd. stan. 13
nazwa przystanku Katowice dworzec PKP wejście płd.
nazwa węzła Katowice dworzec PKP
nazwa rejonu Katowice
Sposób skracania zależy od sieci transportowej - jeśli dominuje w niej jeden ośrodek miejski, na jego terenie pomija się w nazwach przystanków nazwę miasta; jeśli nie (jak w przykładzie powyżej) - zastępuje ona określenie centrum (a w innych dzielnicach jest pomijana).

Rozmiar rejonu jest bardzo istotny, bowiem to właśnie ten człon zostaje zachowany przy podawaniu nazwy skróconej (trasa przebiegu, punkt docelowy). W związku z tym należy przyjąć, że pasażer kierujący się jedynie nazwą rejonu nie powinien popełnić błędu skutkującego koniecznością ponownego wykorzystania komunikacji miejskiej. Jako nazwy rejonów należy wykorzystywać zatem te nazwy (zakorzenione i używane przez lokalną społeczność!), które opisują obszar 30-40 ha (dostępny w ramach 10-minutowego przejścia pieszego). Co ważne, obszary te nie powinny być zbyt małe, gdyż przez to w obrębie miasta byłoby ich zbyt wiele i nie byłyby znane wśród całego społeczeństwa.

Wybór obiektów do nazw przystanków powinien opierać się na analizie określeń wykorzystywanych przez miejscową ludność - ważne jest bowiem, by punkt docelowy obrany przez nieznającego terenu pasażera był jednoznacznie identyfikowany przez współpasażerów. W związku z tym powinien być to obiekt symboliczny, zakorzeniony w tradycji i najlepiej punktowy (ratusz, rynek, kościół, szpital, dworzec, fabryka itp.).

Wykorzystywanie nazw ulic - jak i innych obiektów liniowych - należy ograniczyć do minimum. Jeżeli bowiem ulica jest krótka - nie jest zazwyczaj szerzej znana i jednoznacznie identyfikowana przez społeczeństwo. Jeżeli zaś długa - jest znana, ale prowadzi przez duży obszar i nie pozwala na dokładną lokalizację. Absolutnie nie powinny być wykorzystywane nazwy ulic o krętym przebiegu, lub otaczających obszar (np. Podwale).

Wyróżniki i numery stanowisk stanowią informację uzupełniającą. Wyróżnik pozwala na dowiązanie przystanku do bardzo rozległego węzła, uściśla on także jego położenie wobec danego obiektu (np. Dworzec Główny Wschód w Krakowie). Analogiczną rolę spełnia numer stanowiska - sugerując pasażerowi, że stanowisk jest więcej i ułatwiając odnalezienie właściwego.

Długość nazw powinna być jak najmniejsza. W związku z tym nie należy stosować wyróżników tam, gdzie nie są one potrzebne. Podobnie, w skład nazwy nie powinny wchodzić określenia statusu przystanków (na żądanie, strefowy) - zwłaszcza, że status ten nie musi jednakowo dotyczyć wszystkich linii komunikacyjnych. Wreszcie, nie należy unikać nazw potocznych (np. działki, ślimak), jeśli są one powszechnie używane i kojarzone.

Szyldy z nazwami przystanków powinny być obowiązkowym elementem informacji pasażerskiej. Dzięki temu unika się problemów związanych z lokalizacją np. w przypadku, gdy na trasie występują przystanki na żądanie. Z drugiej strony, takie opublikowanie nazw utrwala w społeczeństwie jednolite określanie przystanków i ich okolicy.

Zmiany nazw przystanków powinny należeć do sytuacji wyjątkowych. W związku z tym nie zaleca się wykorzystywania nazw własnych przedsiębiorstw, które podlegają globalizacji i mogą często zmieniać właściciela, a co za tym idzie - również nazwę. Warto pamiętać, że przywiązanie do tradycyjnych nazw w społeczeństwie jest bardzo silne - do dziś w Wałbrzychu używa się w mowie potocznej określeń na mijance, choć ostatnie tramwaje mijały się tam w 1966 roku...

Komercyjne nazwy przystanków (zmiany nazw opłacane przez firmy i instytucje) mogą pojawiać się wyłącznie jako element uzupełniający (druga nazwa, umieszczona pod zwyczajową). Należy jednak pamiętać, że z czasem stara nazwa zwyczajowa może wyjść z użycia (zjawisko to da się zaobserwować zwłaszcza przy obiektach handlowych) - wówczas należy dokonać odpowiedniej zmiany.


Informacja Szersze informacje na ten temat:

Wyjście Informacja w transporcie miejskim

Wyjście Strona główna

Creative Commons License Ten utwór utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne-Bez utworów zależnych 2.5 Polska.
oprac. Adam Molecki, Бogusław Molecki, 2009-09-23
Powered by vi !