Deptaki pieszo-tramwajowe
Wzrastający ruch w śródmieściach staje się nieprzyjazny miastu i jego
mieszkańcom. Z tego względu wprowadza się strefy ruchu pieszego, gdzie
koncentruje się życie kulturalne, lokalizowane są liczne placówki handlowe i
usługowe. Ich poprawne działanie jest uzależnione od sprawnego transportu
zbiorowego. Dogodną formą jest wprowadzenie lub pozostawienie w takiej
strefie komunikacji tramwajowej. Stosunkowo niska częstotliwość ruchu
tramwajów (nieprzekraczająca kilku - kilkunastu pociągów na godzinę w jednym
kierunku) umożliwia swobodne przemieszczanie pieszych. Ważne jednak aby
projektując w ten sposób trasę tramwajową nie pogorszyć warunków przejazdu
pasażerów tranzytowych - niezainteresowanych strefą.
Zagrożenia funkcjonowania komunikacji tramwajowej na deptaku mogą
wynikać z:
- wydłużenia tras po zawieszeniu ruchu na wybranych ciągach
komunikacyjnych,
- zakłócenia czytelności układu komunikacyjnego przy wprowadzeniu tras
okrążających centrum,
- spowolnienia ruchu i drastycznego ograniczenia punktualności przy
niewłaściwym połączeniu funkcji deptaku i trasy tramwajowej,
- zagrożenia płynności ruchu przy braku właściwych restrykcji względem
pojazdów samochodowych.
Pożądane cechy charakterystyczne deptaków zostały określone na podstawie
przeprowadzonych pomiarów czasów przejazdu tramwajów i zachowań pieszych
korzystających z deptaków z wbudowanym torowiskiem tramwajowym z czterech
śląskich miast. Są to:
- możliwie jak najściślejsze ograniczenie ruchu kołowego i parkowania
pojazdów,
- ograniczenie gabarytów pojazdów dopuszczonych do świadczenia usług
dowozowych do placówek znajdujących się przy ciągu,
- wyraźne wyróżnienie torowiska tramwajowego (wraz z pasem objętym
skrajnią) od reszty przestrzeni - zmieniona, mniej wygodna (niemniej
umożliwiająca przechodzenie) nawierzchnia o obniżonym poziomie
o kilka cm,
- odseparowanie optyczne torowiska tramwajowego od reszty przestrzeni za
pomocą słupów oświetleniowo-trakcyjnych, słupków wygrodzeniowych itp.
- zabudowa wygodnych przejść dla pieszych na przecięciach z innymi
głównymi ciągami pieszymi (w tym w sąsiedztwie przystanków,
ale nie na samych przystankach) na poziomie główki szyny,
- wyniesienie nawierzchni w części pieszej ponad główkę szyny odpowiednio
do eksploatowanego taboru w rejonie przystanków,
- unikanie bezpośredniego sąsiedztwa ścieżki rowerowej i torowiska,
- ograniczenie możliwości zabudowy ogródków kawiarnianych i innych
wygrodzeń utrudniających swobodne przemieszczanie się pieszych poza
pasem wykorzystywanym przez tramwaj.
Szersze informacje na ten temat:
- Molecki A.: Trasy tramwajowe wbudowane w deptaki atrakcyjną formą
urbanistyczną, w: Transport Miejski i Regionalny nr 6/2008
Infrastruktura transportu miejskiego
Strona główna
Ten utwór utwór jest dostępny na
licencji Creative Commons Uznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne-Bez utworów
zależnych 2.5 Polska.
oprac. Adam Molecki,
2009-07-25
Powered by vi !